Porvoo - Loviisa
Zwemplaats – Koningsweg – Agricola – Leipä – Cache - Regen.

De eerste nacht op de matjes valt niet mee. Het helpt dat we deze keer toch een goed kussen meegenomen hebben, maar het blijft afzien. Het is voorzichtig omdraaien en nog voorzichtiger opstaan. De camping heeft een heerlijke douche met een harde en ook lekker warme straal. Hiermee komen de spieren wel op gang.
We staan op met zon en een strak blauwe lucht. De routine moet zich nog gaan vormen, maar is al aanwezig. Hans gaat douchen en Saskia ruimt de binnentent op. Daarna gaat Saskia douchen en dan breekt Hans de tent af. Zo zal het de komende weken ongeveer gaan. We ontbijten in de campingkeuken en om half tien zitten we op de fiets.

In Porvoo kopen we op de markt nog wat aardbeien en brood. Het stadje blijkt groter te zijn dan we gisteren gezien hebben en het duurt best wel lang voor we echt buiten de bebouwing zijn. Het fietspad loopt nog langs een twee-baans weg maar er is weinig verkeer.
Na een tijdje komen we bij een zwemplaats (‘
uimaranta’). Dit zijn ideale plekjes om even koffie te drinken want er is meestal wel en bankje en er zijn nog wat andere faciliteiten. Je zou er zelfs vrij goed kunnen kamperen maar dat hebben we (helaas) nooit gedaan.  In de zon, met een prachtig uitzicht brouwen we de koffie en eten we een bosbessentaartje. Er is verder niemand te horen of te zien. Een heerlijk plekje!

Als we de weg vervolgen komen we uiteindelijk op ‘de Koningsweg’. Dit is de oude weg van Stockholm nar St. Petersburg. De komende dagen zullen we er vaker stukken overheen fietsen. Ook komen we meer onverharde weg tegen. Het is dan van een soort van aangestampte modder en steenslag. Wel goed te berijden, maar als het droog is, dan stoft het en als het nat is, dan laat het de ketting knarsen. Het grote voordeel is wel dat je op deze wegen nauwelijks een auto ziet. Wel moet je op deze wegen meer klimmen en dalen. En soms vrij korte gemene klimmetjes. De weg staat aangegeven door kleine bruine bordje, maar soms zijn ze er niet en soms zijn ze haast niet te onderscheiden. Later vervallen ze zich naar witte stickers op palen zodat je moet stoppen en onder een bepaalde hoek moet kijken om te zien waar we heen moeten. Gelukkig heb ik de route op de GPS en is het goed te volgen.

Het begint meer te betrekken en het gaat ook harder waaien. Als we in Perma komen, zien we bij een huis een bordje staan wat we herkennen als koffie. De vrouw des huizes heeft wat heerlijke taarten gebakken en daar nemen we natuurlijk ook een stukje van. De man spreekt goed Engels en komt er even bij zitten. We praten over fietsen, de Koningsweg en het feit dat de Finnen nauwelijks ‘nobility’ hebben. Finland is afwisselend door de Russen en de Zweden ingelijfd en heeft zo geen historie op dit vlak kunnen opbouwen. Ook komen we erachter dat Mikael Agricola uit dit dorp komt. Ook een Agricola dus! En deze is ervoor verantwoordelijk geweest om de Finse taal op schrift te zetten. Ze noemen hem ook wel ‘de vader van de Finse taal’ en het eerste woord wat hij opschreef was ‘catti’. Omdat het zo laat op schrift is gesteld, is het Fins ook erg fonetisch. Je schrijft het net als je het spreekt.
Maar hoe het ook zij, we kunnen er nog steeds niets van maken. Daarom nemen we ons voor om elke dag 5 woorden Fins te leren. En dan zoeken we met name woorden uit die we in het dagelijks gebruik nodig hebben. Onze gastheer weet ons te vertellen dat ‘
leipa’ brood betekent. Altijd handig om te weten. Daarnaast leren we vandaag ‘kiitos (dank), ‘moi’ (dag of hallo), ‘hyvää’ (goed) en ‘kahvilla’ (café).
In het dorp is ook een kerk en een cache. Deze is gemakkelijk te vinden (en de cache ook) en die doen we natuurlijk. We kijken even bij het standbeeld van Agricola rond en dan weer verder. Rond vier uur zijn we in Loviisa en gaan meteen door naar de camping. Daar vinden we op een leeg veldje een plek voor de tent. In het grote woonhuis, waar ook de receptie en de gemeenschappelijke ruimte is, zijn de douches en toiletten. Het is niet super de luxe maar de douche is warm en daar gaat het om.

Daarna gaan we nog even naar het centrum. Of wat daar voor door moet gaan, want het is werkelijk een gat. Het schijnt eens geheel verwoest te zijn door brand en toen hebben ze het volgens een vierkant, strak plan weer gebouwd. Het doet erg Amerikaans aan en het is uitgestorven. Alleen in het haventje is wat te doen en er zijn twee restaurants. Saltbodan staat in de LP en die kiezen we. We eten er heerlijk en meteen ook het duurste van de hele vakantie. Samen zijn we € 63,= kwijt. Ondertussen begint het te regenen en we komen nat weer aan op de camping. Het blijft regenen zodat we in de gemeenschappelijke ruimte de avond doorbrengen. Een geluk bij een ongeluk, er is hier gratis internet. Ik moet het wel delen met een Engels stel maar ik kan toch nog ons reisverslag even bijwerken. Uiteindelijk gaan we in de stromende regen naar de tent terug om de tandenborstels te halen. En daarna gaan we slapen, hopend op een beter weer morgen.

Klik op een foto hieronder om hem groter te zien. Je kunt daarna bladeren met de pijtjestoetsen

                 
Vorige dag Overzicht Volgende dag