Maandag 15 juli : Overdosis jaagpaden.
Traject : Laleham - Newbury (105 km – totaal 375 km)
Overnachting : Oakley Farm Park (£ 10,=)

The bicycle is a curious vehicle. Its passenger is its engine.

Vandaag is minder spannend dan gisteren. Eerst zitten we nog een stuk langs het kanaal. Er varen hier heel veel smalle bootjes. Ik vermoed dat ze zo smal zijn omdat veel kanalen en sluizen niet zo breed zijn.
Eerst hebben we nog een behoorlijk stedelijk gebied. Dat betekent veel bebouwing en véél verkeer. Zo passeren we de steden Staines en Egham. Daarna komen we in de rust van Windsor Park. Dat is wederom een groot park dat eigenlijk bij Windsor Castle hoort en die staat natuurlijk in het plaatsje Windsor. Het park is heerlijk rustig en koel. Er staan veel grote en oude bomen. Wij vinden het er prachtig. Bovenop de berg kunnen we aan de ene kant Windsor Castle zien liggen. Aan de vlag zien we dat de koningin thuis is. Op de berg staat een standbeeld van Elisabeth op een paard. Aan de andere kant loopt de zichtas door. Erg mooi hier.
Het plaatsje Windsor is onze volgende stopplaats. We hebben geen zin in het kasteel omdat het veel te mooi weer is. Als je in Windsor over de brug gaat, dan ben je in Eton. Dat kennen we van de public school en de roeiclub. Voor dat laatste hebben ze een gigantische roeibaan aangelegd om te oefenen. En dan bedoel ik niet een vijver, maar een kilometerslange baan. Bijzonder. Daarna hebben we nog een stuk langs de snelweg en door Bray en Maidenhead. Bray heeft nog wat prachtige huisjes. En dan beginnen de jaagpaden.
We fietsen kilometers lang langs het water. Sluis na sluis passeren we. Er zijn in Engeland mensen die speciale hindernissen bedenken voor fietsers. Zo zijn er hekjes waar je met je stuur niet doorheen komt. En er zijn hekjes waar je helemaal niet met de fiets doorheen komt. Dit betekent tassen eraf halen en alles eroverheen tillen.

Het wegdek varieert behoorlijk. We hebben gravel en dat fietst prima. Steenslag is wat grover en daar stuiteren we over de stenen. Dan hebben we nog grindbakken waar Jos Verstappen jaloers op zou zijn. Maar ook modder en gewoon grasvelden waar we overheen gaan. Het ergste zijn de paden die net een rivierbedding zijn. Los zand en grote keien en vaak klimmen. We maken het allemaal mee.
Op zich is dit allemaal geen ramp, maar op dit soort ondergrond is het lastig snelheid maken. We komen niet boven de 12 km/uur en dat is wat langzaam want voor vandaag staat zeker 100 kilometer op het programma. Bij een van de graswegen rij ik bijna de Theems in. Je moet steeds bukken door de overhangende takken en de armen en benen intrekken vanwege de begroeiing. Daarnaast is de geul zo diep dat mijn trappers aan de grond komen en ik begint te slingeren. Ik kan maar net voorkomen dat ik het water in ga. Dat zou voor de fiets niet verkeerd zijn want die zit onderhand behoorlijk onder het stof. Een welkome afleiding is Reading. Dat blijkt een mooi plaatsje te zijn. Daarna verlaten we de Theems, die inmiddels geslonken is tot een klein riviertje. We ruilen het in voor het Kennet en Avon kanaal dat ons via Thatchham in Newby brengt.

Omdat het zo’n lange dag is, besluiten we in Newby te gaan eten. Loes rijdt voor ons want die is heel vroeg vertrokken. Ze sms’t dat de campingbaas een ”grumpy old man” is en dat we zeker niet na half negen moeten komen. Newbury heeft een marktplein met verschillende restaurantjes. We kiezen voor de Spanjaard en de paella. Het is een goede keus want hij smaakt voortreffelijk. Toch zitten we niet te lang omdat we toch wel voor de ’curfew’ op de camping willen zijn.
Na 105 kilometer verschijnen we daar om kwart over acht ’s avonds. De ”grumpy old man” blijkt een gezellige kabouter te zijn die vol met grapjes zit. Binnen no-time weten we dat zijn vrouw na 31 jaar huwelijk is weggegaan voor haar vorige lover. Hij eindigt met een grapje; ’what word does a woman like best?’… ’The last word’! We betalen hem een tientje voor de overnachting.
Er zijn hier op de camping veel meer fietsers. Nog twee andere stellen en wat losse fietsers doen dezelfde route, dus het is gezellig bijkletsen. Op een gegeven moment wordt het te donker en te klam. Dat is tijd om erin te kruipen. Morgen weer een dag.

Klik op een foto hieronder om hem groter te zien. Je kunt daarna bladeren met de pijtjestoetsen

                 
                 
Vorige dag Overzicht Volgende dag